Vrijdag zijn 40 militairen uit België vanaf de luchtmachtbasis van Melsbroek naar Afghanistan vertrokken. Ze vormen de voorhoede van een detachement met 4 F-16 gevechtsvliegtuigen dat vanaf Kandahar Air Field gaat opereren.
De soldaten maken deel uit het vierde geniekorps van Amay en het Field Accomadation Unit (FAU). Ze hebben tot taak om de komst van vier F-16 gevechtsvliegtuigen op de basis van Kandahar voor te bereiden die deel gaan nemen aan de ISAF-troepenmacht.
Het contingent bestaat uit 39 Franstalige troepen en een Nederlandstalige. Ze zullen nauw samen gaan werken met Nederland en Frankrijk die al gevechtsvliegtuigen op de luchtmachtbasis van Kandahar hebben gestationeerd.
De beslissing van de Belgische regering wordt niet door iedereen in het land gesteund. Zo vindt de oppositiepartij SP.A dat de Belgische militairen niets te zoeken hebben in de “zinloze oorlog in Afghanistan”.
In de Belgische krant De Gazet van Antwerpen zegt Dirk Van der Maelen van de SP.A “dat de operatie in Afghanistan volledig haar doel mist”.
Volgens hem "is er meer nood aan humanitaire operaties in het land dan aan een nieuwe militaire interventie”.
De SP.A wijst er ook op dat de dure operatie (22,6 miljoen euro) het budget van het ministerie van Defensie overstijgt.
De Belgen die nu naar Afghanistan zijn vertrokken vormen de voorhoede van ruim 100 soldaten die Brussel in de zuidelijke stad Kandahar gaat stationeren.
België is al in Afghanistan en zorgt voor de beveiliging van het internationale vliegveld van Kabul (KAIA) en levert troepen voor het Regionaal Commando Noord van de ISAF-veiligheidsmacht.
Op 1 februari 2008 besloot de federale regering van België om vanaf september vier F-16-vliegtuigen naar het zuiden van Afghanistan te sturen vergezeld van 140 extra manschappen als aanvulling op de al bestaande bijdrage aan de ISAF-veiligheidsmacht.
zaterdag 9 augustus 2008
woensdag 2 juli 2008
F-16’s België krijgen geen gevechtsoperaties in Afghanistan
De F-16-vliegtuigen die de Belgische regering in september voor de ISAF naar het vliegveld van de zuidelijke stad Kandahar in Afghanistan stuurt zullen daar alleen in uiterste noodgevallen deelnemen aan gevechtsoperaties tegen de Taliban en al-Qaida.
Dat hebben media in België gemeld. De laatste tijd was er een felle discussie gaande in het land over het feit dat de Belgen nu misschien mee zouden gaan vechten in Afghanistan.
Op 1 februari nam de federale regering namelijk de beslissing om vanaf september vier F-16-vliegtuigen naar het zuiden van Afghanistan te sturen vergezeld van 140 extra manschappen. Maar de Belgische “rules of engagement” verschillen van de Nederlandse
Bevoegdheden
Bij de Belgische militairen zou er wat verwarring zijn ontstaan omdat de Nederlanders wat ruimere bevoegdheid hebben. De Belgen kunnen niet altijd deelnemen aan de ruimere bevoegdheden van de Nederlanders.
Kranten in België schreven al: “Onze jongens moeten misschien meevechten in Afghanistan. De Belgen zullen met Nederlandse F-16's aan acties deelnemen. En dat terwijl ons land niet met hetzelfde engagement in Afghanistan aanwezig is.”
De Belgische minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht en minister van Defensie Pieter De Crem benadrukten deze week dat de F-16’s pas in absolute noodgevallen de operatie Enduring Freedom (OEF) zullen ondersteunen die door de VS wordt geleid.
De scheidslijn tussen de vechtmissie Operation Enduring Freedom en de opbouwmissie van ISAF is niet altijd even helder. De militairen van beide missies bevinden zich vaak in dezelfde gebieden
Enduring Freedom, waarvan de troepenmacht ook wel wordt aangeduid met “de coalitie”, richt zich tegen de Taliban en al-Qaida.
Binnen de ISAF zelf bestaan ook verschillen in de mandaten die de legermachten van hun regeringen hebben meegekregen. Hierdoor worden bijvoorbeeld verschillende invullingen gegeven aan de term “zelfverdediging”.
Tegenstanders van de inzet van de F-16’s wijzen er onder meer op dat de beslissing eerder dit jaar is genomen zonder dat er is gedebatteerd in het Belgische parlement en dat er door de inzet van de jachtbommenwerpers ook slachtoffers onder de burgers kunnen vallen.
Volgens de “rules of engagement”, de aanvalsvoorwaarden, mogen piloten doelwitten pas onder vuur nemen als ze “ondubbelzinnig zeker zijn”. Ook kan de Belgische officier in het operationele commando elke opdracht herroepen.
De gevechtsvliegtuigen zullen worden ingezet als afschrikmiddel, voor verkenningsvluchten en om te bombardementen.
Zelfverdediging
Zichzelf verdedigen mogen de soldaten van de ISAF-macht altijd. Dat leidt dan weer vaak tot gevechten wanneer ISAF-soldaten worden beschoten en dan wordt er vervolgens luchtsteun ingeroepen.
De Belgische F-16’s zullen in principe dus alleen de ISAF-missie van de NAVO ondersteunen. Maar ISAF-troepen zijn veelvuldig in grondgevechten verwikkeld waarbij luchtsteun wordt verleend.
Zo komen de Nederlandse toestellen, ook gevechtshelikopters, vaak in actie en voeren ze beschietingen uit. Het Nederlandse ministerie van Defensie zegt daarna dan vaak “dat er vermoedelijk slachtoffers zijn gevallen onder de tegenstanders”.
De Belgische en Nederlandse gevechtsvliegtuigen zullen deel gaan uitmaken van een gezamenlijk detachement en zijn gestationeerd op de luchthaven van Kandahar.
Het Nederlandse ministerie van Defensie meldde donderdag dat “met de komst van twee Belgische F-16’s per 1 september Nederland twee jachtvliegtuigen uit Afghanistan terug kan halen”.
In het besluit van eind november 2007 om de missie te verlenging was al vastgelegd dat er twee Nederlandse toestellen terug zouden keren. Momenteel maken 6 van dergelijke vliegtuigen deel uit van de Air Task Force die Den Haag in Kandahar heeft.
België neemt sinds 2002 deel aan de ISAF-veiligheidsmacht in Afghanistan. Het land voert daar momenteel ook het bevel over de militaire activiteiten op de internationale luchthaven van Kabul (KAIA).
Dat hebben media in België gemeld. De laatste tijd was er een felle discussie gaande in het land over het feit dat de Belgen nu misschien mee zouden gaan vechten in Afghanistan.
Op 1 februari nam de federale regering namelijk de beslissing om vanaf september vier F-16-vliegtuigen naar het zuiden van Afghanistan te sturen vergezeld van 140 extra manschappen. Maar de Belgische “rules of engagement” verschillen van de Nederlandse
Bevoegdheden
Bij de Belgische militairen zou er wat verwarring zijn ontstaan omdat de Nederlanders wat ruimere bevoegdheid hebben. De Belgen kunnen niet altijd deelnemen aan de ruimere bevoegdheden van de Nederlanders.
Kranten in België schreven al: “Onze jongens moeten misschien meevechten in Afghanistan. De Belgen zullen met Nederlandse F-16's aan acties deelnemen. En dat terwijl ons land niet met hetzelfde engagement in Afghanistan aanwezig is.”
De Belgische minister van Buitenlandse Zaken Karel De Gucht en minister van Defensie Pieter De Crem benadrukten deze week dat de F-16’s pas in absolute noodgevallen de operatie Enduring Freedom (OEF) zullen ondersteunen die door de VS wordt geleid.
De scheidslijn tussen de vechtmissie Operation Enduring Freedom en de opbouwmissie van ISAF is niet altijd even helder. De militairen van beide missies bevinden zich vaak in dezelfde gebieden
Enduring Freedom, waarvan de troepenmacht ook wel wordt aangeduid met “de coalitie”, richt zich tegen de Taliban en al-Qaida.
Binnen de ISAF zelf bestaan ook verschillen in de mandaten die de legermachten van hun regeringen hebben meegekregen. Hierdoor worden bijvoorbeeld verschillende invullingen gegeven aan de term “zelfverdediging”.
Tegenstanders van de inzet van de F-16’s wijzen er onder meer op dat de beslissing eerder dit jaar is genomen zonder dat er is gedebatteerd in het Belgische parlement en dat er door de inzet van de jachtbommenwerpers ook slachtoffers onder de burgers kunnen vallen.
Volgens de “rules of engagement”, de aanvalsvoorwaarden, mogen piloten doelwitten pas onder vuur nemen als ze “ondubbelzinnig zeker zijn”. Ook kan de Belgische officier in het operationele commando elke opdracht herroepen.
De gevechtsvliegtuigen zullen worden ingezet als afschrikmiddel, voor verkenningsvluchten en om te bombardementen.
Zelfverdediging
Zichzelf verdedigen mogen de soldaten van de ISAF-macht altijd. Dat leidt dan weer vaak tot gevechten wanneer ISAF-soldaten worden beschoten en dan wordt er vervolgens luchtsteun ingeroepen.
De Belgische F-16’s zullen in principe dus alleen de ISAF-missie van de NAVO ondersteunen. Maar ISAF-troepen zijn veelvuldig in grondgevechten verwikkeld waarbij luchtsteun wordt verleend.
Zo komen de Nederlandse toestellen, ook gevechtshelikopters, vaak in actie en voeren ze beschietingen uit. Het Nederlandse ministerie van Defensie zegt daarna dan vaak “dat er vermoedelijk slachtoffers zijn gevallen onder de tegenstanders”.
De Belgische en Nederlandse gevechtsvliegtuigen zullen deel gaan uitmaken van een gezamenlijk detachement en zijn gestationeerd op de luchthaven van Kandahar.
Het Nederlandse ministerie van Defensie meldde donderdag dat “met de komst van twee Belgische F-16’s per 1 september Nederland twee jachtvliegtuigen uit Afghanistan terug kan halen”.
In het besluit van eind november 2007 om de missie te verlenging was al vastgelegd dat er twee Nederlandse toestellen terug zouden keren. Momenteel maken 6 van dergelijke vliegtuigen deel uit van de Air Task Force die Den Haag in Kandahar heeft.
België neemt sinds 2002 deel aan de ISAF-veiligheidsmacht in Afghanistan. Het land voert daar momenteel ook het bevel over de militaire activiteiten op de internationale luchthaven van Kabul (KAIA).
Labels:
f-16,
kabul,
KAIA,
kandahar,
karel de gucht,
nederland,
pieter de crem,
rules of engagement
Abonneren op:
Posts (Atom)